B3.png

Λάθη γονέων...παχαίνουσι τέκνα

Πολλές φορές εμείς οι γονείς οδηγούμε τα παιδιά στην παχυσαρκία χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε. Απαγορεύσεις, υπερβολική αυστηρότητα, επιβραβεύσεις μέσω του φαγητού και διατροφικά...χατίρια. Μήπως κάνουμε κάτι λάθος;

 

Απαγόρευση τροφών: Με το να απαγορεύουμε δια ροπάλου στα παιδιά μας να τρώνε γλυκά, σνακ και παχυντικές τροφές, έχουμε τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που περιμένουμε. Τα παιδιά στην ουσία στερούνται τις τροφές αυτές και όταν τις βρουν μπροστά τους...πέφτουν με τα μούτρα Έτσι, καταλήγουν με περισσότερες θερμίδες από όσες θα έπαιρναν αν έτρωγαν την «απαγορευμένη» τροφή στην ώρα τους. Αν όμως τα παιδιά μάθουν από μικρή ηλικία τους λόγους για τους οποίους συγκεκριμένες τροφές πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο, θα συνυπάρχουν με αυτές, χωρίς να κάνουν υπερβολές. Ένα τρίχρονο παιδί δεν θα καταλάβει τι θα πει λιπίδιο, χοληστερίνη ή κρεατίνη. Μπορούμε όμως να του εξηγήσουμε με απλά ελληνικά ότι για παράδειγμα η σοκολάτα έχει πολλή ζάχαρη, μας φουσκώνει την κοιλιά και μετά δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε το ίδιο καλά στο ποδήλατο, το κυνηγητό ή το παιχνίδι στην παιδική χαρά.  

«Αν είσαι καλό παιδί, θα σου πάρω παγωτό»: Όταν το φαγητό γίνεται μέσο επιβράβευσης το συνδυάζει την ψυχολογική του κατάσταση και το ταυτίζει με τα συναισθήματά του κάθε φορά. Το ίδιο αποτέλεσμα έχουμε και όταν το φαγητό γίνεται μέσο τιμωρίας για το παιδί. Έτσι κάθε φορά που θα έχει μια κρίση χαράς θα καταφεύγει στο φαγητό για να επιβραβεύσει τον εαυτό του, ενώ όταν νιώθει λύπη θα την καταπνίγει και πάλι στο φαγητό. 

«Πάμε να φάμε έξω»: Η λύση του γρήγορου φαγητού και τα γνωστά delivery,  είναι η πλέον διαδεδομένη, ειδικά στις οικογένειες που και οι δύο γονείς δουλεύουν και η προετοιμασία ενός σπιτικού φαγητού είναι ένα άπιαστο όνειρο. Η προετοιμασία ενός σπιτικού φαγητού χρειάζεται χρόνο. Ο φόρτος εργασίας και ο περιορισμένος χρόνος μπορεί να κάνουν το έτοιμο φαγητό μονόδρομο, η συστηματική του επιλογή όμως έχει ως αποτέλεσμα στην κακή διατροφή του παιδιού. Καλό είναι λοιπόν να ρυθμίσουμε το πρόγραμμά μας με τέτοιον τρόπο ώστε να μαγειρεύουμε στο σπίτι και να έχουμε τελικά τον έλεγχο του τι τρώει το παιδί και πόσες θερμίδες λαμβάνει ημερησίως. Ακόμη και αν αυτό φαντάζει ακατόρθωτο, υπάρχουν τρόποι να μαγειρέψουμε υγιεινά, γρήγορα και εύκολα με ελαφριές σπιτικές συνταγές. Επιπλέον, μια λύση είναι να συμβουλευτούμε τον ειδικό διατροφολόγο που θα μας υποδείξει τι να επιλέγουμε και τι να αποφεύγουμε κάθε φορά που βγαίνουμε έξω για φαγητό. 

«Ώρα για φαγητό»: Τα παιδιά από την πολύ μικρή ηλικία πρέπει να μάθουν τι σημαίνει: «Τώρα, είναι η ώρα του φαγητού». Στον βαθμό που αυτό είναι δυνατό, φροντίζουμε το παιδί να τρώει τα κυρίως και τα ενδιάμεσα γεύματα σε συγκεκριμένες ώρες, χωρίς μεγάλες παρεκκλίσεις. Για ακόμη πιο καλά αποτελέσματα, προσπαθούμε όποτε είναι δυνατόν, να συγκεντρώνεται όλη η οικογένεια γύρω από το τραπέζι για φαγητό. Το να παίρνει ο καθένας το πιάτο του και να κάθεται μπροστά στην τηλεόραση ή να τρώει στο πόδι, οδηγεί το παιδί σε διατροφικές συνήθειες λανθασμένες. Ο έλεγχος της ποσότητας και της ποιότητας του φαγητού που λαμβάνει το παιδί δεν μπορεί να ελεγχθεί όταν το φαγητό γίνεται βιαστικά και επιπόλαια. Έτσι, άθελά του, οδηγείται στην παχυσαρκία. 

«Μην αφήνεις τη δύναμή σου»: Συνήθιζαν να το λένε οι μαμάδες και οι γιαγιάδες παλαιότερων εποχών. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει όμως και οι διαιτολόγοι έχουν προ πολλού καταρρίψει τον μύθο. Τα παιδιά μπορούν από μόνα τους να κρίνουν πόσο έχουν φάει, αν νιώθουν πεινασμένα και αν χρειάζονται περισσότερο φαγητό. Η δική μας εμμονή να αδειάζουν το πιάτο τους, μπορεί να τα οδηγήσει στο να αναπτύξουν αρνητική σχέση με το φαγητό, να το βλέπουν ως καταναγκαστικό έργο με αποτέλεσμα και πάλι να αποκτούν κακές διατροφικές συνήθειες. Έπειτα είναι και το άλλο. Το παιδί που αναγκάζεται να τρώει περισσότερο από όσο έχει ανάγκη, συνήθως μόνο και μόνο για να μας ικανοποιήσει, αποθηκεύει περιττό λίπος, δεν μπορεί να το διαχειριστεί και καταλήγει να λαμβάνει περισσότερες θερμίδες από τις αναγκαίες ημερησίως, άρα να παχαίνει. Βεβαιωνόμαστε λοιπόν ότι το παιδί μας τρέφεται υγιεινά, τρώει τις συνιστώμενες ποσότητες καθημερινά και σταματάμε να το πιέζουμε να φάει, αν δεν θέλει. 

«Το παιδί μου είναι παχύσαρκο»: Την ετυμηγορία οπωσδήποτε δεν θα την βγάλουμε εμείς, αλλά ο ειδικός διατροφολόγος ή ο γιατρός που παρακολουθεί το παιδί μας. Η δική μας λανθασμένη εκτίμηση του βάρους του παιδιού, μπορεί να μας οδηγήσει στο να πάρουμε λανθασμένα μέτρα. Για το ιδανικό βάρος του παιδιού θα μας ενημερώσει ο παιδίατρος μας και αυτός θα μας πει τι να κάνουμε ανάλογα την περίπτωση.

 

Πηγή: www.babyspace.gr

Ετικέτες: ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΠΑΙΔΙ


Copyright © 2015 Avalon